چکیده
این مطالعه به بررسی کیفیت آب در منطقه خلیج جاسک استان هرمزگان پرداخته است. در این پژوهش، شرایط کیفیت آب در دو بخش غربی و شرقی خلیج جاسک طی دو فصل بهار و زمستان سال ۱۴۰۲ مورد بررسی قرار گرفت. هدف کلی این مطالعه پایش کیفیت آب جهت استقرار زیستگاههای مصنوعی در منطقه بود. ارزیابیها شامل شاخصهای فیزیکوشیمیایی آب مانند دما، شوری، اکسیژن محلول، pH، هدایت الکتریکی، مواد جامد محلول و معلق، و مواد مغذی بود. همچنین، از شاخصهای تریکس برای سنجش وضعیت تغذیهای و خطر یوتریفیکاسیون استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد که تغییرات سالانه دمای آب در منطقه خلیج جاسک بین 68/32-58/23 درجه سانتیگراد، شوری برابر با 97/41 -76/34 گرم در هزار، اکسیژن محلول در بازه 29/7-56/5 میلیگرم بر لیتر، pH بین 21/8-77/7، هدایت الکتریکی در محدوده ۴۷۹۹۴-۵۶۶۸۲ میکروزیمنس بر سانتیمتر، مواد جامد محلول بین ۳۶۸۴۳ -۳۱۱۹۶ میلیگرم بر لیتر، مواد معلق کل 38-8 میلیگرم بر لیتر و کلروفیل a در بازه 76/5-1 میکروگرم بر لیتر بوده است. همچنین میزان نیترات بین 46/35-88/1 میکرومول بر لیتر، نیتریت 83/1-031/0 میکرومول بر لیتر، آمونیاک کل 98/11-45/0 میکرومول بر لیتر، فسفات 96/1- ۲6/0 میکرومول بر لیتر و نسبت مولی ازت به فسفر (N:P) در محدوده 9/33-5/3 واحد بوده است. به طور کلی، سطح تغییرات مواد مغذی، نسبت مولی ازت به فسفر و غلظت کلروفیل a در بخش غربی خلیج جاسک نسبت به بخش شرقی آن افزایش معناداری داشته است (P<۰/۵). شاخص تروفیک و شاخص خطر یوتریفیکاسیون در منطقه مورد مطالعه به ترتیب در محدوده 6/1 تا 5 و 17/0 تا 6/3 نوسان داشته که نشاندهنده شرایط الیگوتروف تا مزوتروف پایین و کیفیت خوب آب درخلیج جاسک و عدم خطر یوتریفیکاسیون است. مقایسه بخش شرقی و غربی خلیج جاسک نشاندهنده کیفیت آب بهتر در بخش شرقی است. نتایج این پژوهش میتواند مبنای طراحی برنامههای پایش بلندمدت و مدیریت بهینه منابع آبی و اکولوژیکی در منطقه قرار گیرد.